Το ομορφότερο δώρο δεν κρύβεται στις σελίδες αυτές καθαυτές, αλλά σε όσα δημιουργούνται ανάμεσά τους!

Υπάρχουν «δώρα» που χάνονται στον χρόνο και άλλα που εντυπώνονται για πάντα στην καρδιά και την προσωπικότητα ενός παιδιού. Μάντεψε... Τα παραμύθια ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία!

Τα παραμύθια δεν αφορούν μόνο την ιστορία που αφηγούνται. Αφορούν τις στιγμές που δημιουργούν.

Συχνά πιστεύουμε ότι η αξία ενός παιδικού βιβλίου βρίσκεται στα μηνύματα που μεταφέρει, στις λέξεις που διδάσκει, στη φαντασία που καλλιεργεί. Πράγματι, όλα αυτά είναι πολύ σημαντικά. Μέσα από τις σελίδες του, τα παιδιά αναπτύσσουν γλωσσικές αλλά και κοινωνικές δεξιότητες, διευρύνουν τον τρόπο σκέψης τους, μαθαίνουν να αναγνωρίζουν συναισθήματα και να κατανοούν καλύτερα τον κόσμο γύρω τους.

Όμως, εδώ θέλω να θίξω τη μεγαλύτερη διάσταση ενός παραμυθιού...

Βρίσκεται στη μαμά που θα παραμερίσει ό,τι έχει να κάνει για μια τρυφερή στιγμή ανάγνωσης με το παιδί της. Βρίσκεται στον μπαμπά που, μετά από μια κουραστική μέρα στη δουλειά, θα καθίσει στο χαλί και, ξεφυλλίζοντας ένα βιβλίο, θα χαρίσει στο παιδί του το πιο δυνατό στιγμιότυπο της ημέρας. Στη ζεστή φωνή της γιαγιάς που ζωντανεύει τους ήρωες. Στον παππού που, αν δεν βάλει τα γυαλιά του, θα επινοήσει μια δική του ιστορία με βάση την εικονογράφηση.

Βρίσκεται στις ερωτήσεις που γεννιούνται αυθόρμητα. Στους προβληματισμούς και στις συζητήσεις από τη μία σελίδα μέχρι την επόμενη. Στις παραμυθοαγκαλιές. Στα γέλια και στα δάκρυα συγκίνησης που ποτίζουν μια ιστορία, η οποία μας θύμισε κάτι ολόδικό μας. Στα πρόσωπα που ανυπομονούν για την εξέλιξη της πλοκής και στα μάτια που λάμπουν από περιέργεια και χαρά.

Για ένα παιδί, η ώρα του παραμυθιού δεν είναι απλώς μια δραστηριότητα. Είναι μια στιγμή αποκλειστικής προσοχής. Μια στιγμή που ο κόσμος σταματά για λίγο και κάποιος πολύ σημαντικός άνθρωπος είναι ουσιαστικά παρών μόνο για εκείνο.

Αυτές οι μικρές καθημερινές στιγμές, που στην πραγματικότητα είναι τόσο μεγάλες, χτίζουν μια σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στον γονέα και το παιδί. Γεμίζουν το συναισθηματικό «απόθεμα» του παιδιού με ασφάλεια, αγάπη, αποδοχή και αυτοπεποίθηση. Κάπως έτσι, ένα απλό παραμύθι μεταμορφώνεται σε μια γέφυρα επικοινωνίας.

Αν ανασύρεις το δικό σου αγαπημένο παραμύθι από την παιδική ηλικία, πάω στοίχημα ότι θυμάσαι και τις στιγμές που το συνόδευαν.

Σε μια εποχή που όλοι κυνηγάμε τον χρόνο, ίσως η ανάγνωση ενός παραμυθιού να είναι ένας από τους πιο απλούς τρόπους να προσφέρουμε στα παιδιά μας αυτό που έχουν ανάγκη περισσότερο από οτιδήποτε άλλο: την ΠΑΡΟΥΣΙΑ μας.

Γιατί, τελικά, το πιο όμορφο κομμάτι ενός παραμυθιού δεν είναι το «Μια φορά κι έναν καιρό...», αλλά το ουσιαστικό και βαθύ «Είμαι εδώ μαζί σου» που αναδύεται ανάμεσα από τις σελίδες κάθε φορά που ένας γονιός γυρίζει μία ακόμη σελίδα δίπλα στο παιδί του.

       Δήμητρα Μισσήν | Μαία Msc