Οδηγός επιβίωσης για γονείς που διαβάζουν παραμύθια πριν τον ύπνο!

Οδηγός επιβίωσης για γονείς που διαβάζουν παραμύθια πριν τον ύπνο!

Ή αλλιώς: Πώς να επιβιώσετε από το «άλλο ένα βιβλίο» χωρίς να αποκοιμηθείτε πρώτοι.

Υπάρχουν δύο ειδών άνθρωποι στον κόσμο.

Εκείνοι που πιστεύουν ότι το βραδινό παραμύθι διαρκεί δέκα λεπτά. 

Και εκείνοι που έχουν παιδιά.

Γιατί κάθε γονιός γνωρίζει ότι η φράση «ένα παραμύθι και ύπνο» είναι περίπου τόσο αξιόπιστη όσο μια πρόγνωση καιρού που υπόσχεται λιακάδα τον Δεκέμβριο.

Καλωσορίσατε λοιπόν στον απόλυτο οδηγό επιβίωσης για το πιο γλυκό – και ταυτόχρονα πιο απαιτητικό – κομμάτι της ημέρας.

Η στιγμή που αρχίζουν να κλείνουν τα δικά σου μάτια πριν από του παιδιού

Η ώρα είναι 9:15.

Έχεις περάσει μια γεμάτη μέρα.

Το παιδί είναι πεντακάθαρο, χορτασμένο και κουρνιασμένο στο κρεβάτι.

Ανοίγεις το βιβλίο.

Ξεκινάς δυναμικά.

«Μια φορά κι έναν καιρό...»

Δύο σελίδες αργότερα αρχίζεις να διαβάζεις πιο αργά.

Τέσσερις σελίδες αργότερα χασμουριέσαι.

Έξι σελίδες αργότερα δεν είσαι σίγουρος αν ο δράκος κυνηγά την πριγκίπισσα ή αν η πριγκίπισσα κυνηγά τον δράκο.

Το παιδί όμως είναι απολύτως συγκεντρωμένο.

Και φυσικά θα σε διορθώσει αμέσως.

«Μπαμπά, δεν το λέει έτσι!»

Εντυπωσιακό πώς ένα παιδί που «νυστάζει πολύ» μπορεί να εντοπίσει ακόμη και την παραμικρή αλλαγή στο κείμενο.

Το «άλλο ένα βιβλίο» που γίνεται πέντε

Η μεγαλύτερη παγίδα της βραδινής ανάγνωσης.

Όλα ξεκινούν αθώα.

«Μόνο ένα ακόμη;»

Πόσο κακό μπορεί να είναι;

Δέκα λεπτά αργότερα εμφανίζεται το δεύτερο βιβλίο.

Μετά το τρίτο.

Μετά εκείνο που «δεν το διαβάσαμε χθες».

Μετά εκείνο που «είναι μικρό».

Το οποίο φυσικά αποδεικνύεται ότι έχει 48 σελίδες.

Οι ειδικοί ίσως να μην έχουν ακόμη μελετήσει το φαινόμενο, αλλά κάθε γονιός γνωρίζει πως τα παιδικά βιβλία πολλαπλασιάζονται μετά τις 9 το βράδυ.

Πώς να κάνεις 12 διαφορετικές φωνές χωρίς να είσαι ηθοποιός

Κάπου στην πορεία συνειδητοποιείς ότι δεν διαβάζεις απλώς.

Παίζεις.

Ο λύκος χρειάζεται βαθιά φωνή.

Το ποντικάκι λεπτή.

Η νεράιδα γλυκιά.

Ο δράκος βροντερή.

Και ξαφνικά βρίσκεσαι να αλλάζεις χαρακτήρα κάθε τρεις προτάσεις.

Το πρόβλημα ξεκινά όταν ξεμένεις από διαθέσιμες φωνές.

Τότε ο πειρατής ακούγεται ύποπτα σαν τη γιαγιά.

Και η γάτα σχεδόν ίδια με τον δράκο.

Το παιδί φυσικά το παρατηρεί.

Πάντα το παρατηρεί.

Η μεγάλη διαπραγμάτευση του ύπνου

«Μετά κοιμόμαστε, έτσι;»

«Ναι.»

«Σίγουρα;»

«Ναι.»

«Αν διαβάσουμε μόνο άλλη μία σελίδα;»

Κάθε βράδυ επαναλαμβάνεται η ίδια συζήτηση.

Και κάθε βράδυ οι πιθανότητες είναι εναντίον σου.

Τα παιδιά διαθέτουν απίστευτη διαπραγματευτική ικανότητα όταν πρόκειται να καθυστερήσουν τον ύπνο κατά επτά λεπτά.

 Γιατί τελικά αξίζει τον κόπο;

Κι όμως, παρά τη νύστα, τις φωνές των ηρώων και το πέμπτο «τελευταίο» βιβλίο, κάτι μαγικό συμβαίνει.

Το παιδί ακούει νέες λέξεις.

Αναπτύσσει τη φαντασία του.

Μαθαίνει να αγαπά τις ιστορίες.

Και κυρίως δημιουργεί αναμνήσεις.

Γιατί κάποια μέρα το βραδινό παραμύθι θα αντικατασταθεί από ένα «καληνύχτα» πίσω από μια κλειστή πόρτα.

Και τότε ίσως να νοσταλγήσετε ακόμη και εκείνο το πέμπτο βιβλίο που εμφανιζόταν από το πουθενά.

Μέχρι τότε;

Πάρτε μια βαθιά ανάσα.

Εξασκήστε τη φωνή του δράκου.

Και ετοιμαστείτε για το κλασικό:

«Άλλο ένα μόνο...»

 

Άγγελος Ραυτόπουλος | Συγγραφέας

Επιστροφή στο ιστολόγιο

Υποβάλετε ένα σχόλιο

Έχετε υπόψη ότι τα σχόλια χρειάζεται να λάβουν έγκριση προτού δημοσιευτούν.